محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 50
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
وبدانكه ! علماى صوفيّه نه تنها اين معنى را از فلاسفه دزديدهاند بلكه اكثر مسايل ايشان را از كتابهاى ايشان اخذ نمودهاند و در آن تصرفها كردهاند ، و در بعضى از آن مسايل با ايشان اختلاف ورزيدهاند ، و با يكديگر نيز در بعضى از آن مخالفت نمودهاند ، چنان كه علاء الدوله سمنانى كه يكى از كبار مشايخ صوفيه است با جمعى از همان فرقه به تخصيص با محيى الدّين كه او نيز از بزرگان اين طايفه ضالّه است در باب وحدت وجود مخاصمت نمودهاند « 1 » . پس شيعه بايد به يقين بداند كه علماى اين فرقه غاويه دزدان مقالات واعتقادات زشت فلاسفهاند وجهّال ايشان از قبيل جهّال ملاحدهاند ، و به اينكه بعضى از علماى ايشانپارهاى از مواعظ حسنه و كلمات مرغوبه در بيان سخنان خود به كار بردهاند وگفتگوها دارند كه منافات با دين ومذهب ما ندارد ؛ ومؤمن بايد فريب نخورد كه آن گفتگوها [ را ] دانه ساختهاند كه به آن مردمان را در دام آرند ، واكثر گفتگوهاى خوب ايشان كلام انبيا واوصيا ومتابعان ايشان است كه تغيير عبارت داده به نام خود كردهاند ، و بعضى از ايشان آن معانى را منظوم ساختهاند ، وبسيار سخنان خوب هست كه متعصّبان بر بعضى از ايشان بستهاند ، و اگر فرض
--> ( 1 ) - نفحات الانس : 482 - 490 .